Temel Ağa'nın sevgili torunu Eda'ya verilen ödev ile başı derttedir...
Eskişehir'e göç eden arkadaşı Niyazi'ye başına gelenleri yazar:
"Niyazicuğum. Hani benim küçük torun var ya. Geçen akşam, geturdi ödevini önüme koydi. Bi yandan da ağlay. Zaten dertlerini hep bağa açar.
Dedi ki;
-"Habunlari anliyamadum. O yüzden da yapamadum. Yarin öğretmen beni dövecek."
Dedum ki; "Ağlama uşağum, bunun içun öğretmen adam dövmez. Simdi oni çözeruk."
Ne mümkün Niyazi kardaşum: Bi tirenlan, bi otobos ayni istasyondan kalkmişlar.
Tiren otobostan üçte bir daha hizli gidiy. Otobos iki yerde onbeşer dakka istirahat vermiş.
Tiren da bi yerde durmiş, 20 dakka su almiş. Otobos saatte 60 kilometro gidiymiş.
Tiren 5 saat sonra gidecegi yere varmiş. Otobos ise ne vakit sonra oraya varacakmiş.
Oğraştum yapamadum. Uşak ağlay. Derken bubası geldi.
O da çözemedi. Diyrum oğa ki, "damat, senun taniduğun tahsilli bi otobos şofori var ise oğa soralim, belki o bilebilur.
Yahutta sabah olsun ben uşaği şoforler cemiyetine götüreyum.
Onlar arasinda belki tirenle yariş etmiş bi şofor vardur da bize nasihat verur."
Ha, biz bi yandan da uşağa tireni tarif ediyruk.
Tiren görmemiş ki... Ne anasi görmiş, ne bubasi. Ben da bi tek askerlukte Erzurum'dan Sivas'a gittiydum.
Neysa kardaşum, o gece çok kizdum. Diyeceksun ki niye? Uşak daha incir ağacindan duti ayiramay; mezgiti gosteriyrum, hamsi diy;
efendum, yumurtanun fabrikada yapilduguni sanay. Biz gelduk araba yariştiriyruk.
Yani efendi, otobos saatinda varsa ne olur, geç varsa ne olur? Gurbetten yolci mi bekliysun?
Eğer varacaği saat onemliysa, edersun yazihaneye bi telefon, derler sağa otobosun inecegi zamani..
Bu kadarluk mesele içun sabiyi subyani niye telef edersun?
Uşacuklarda sarki yok, türki yok, oyun yok; dayamiş oğa matamatiği.
Matamatiği öğrenen, milleti soymanun hesabını daha eyi yapayi"
Perş. Ağus. 28, 2008 8:53 pm tarafından